จากไดอารี่หน้าที่แล้ว...

ที่บอกว่าจะไปเที่ยวเชียงใหม่หรือไม่ก็กลับพิดโลก

แผนมาลงตัวอยู่ที่หัวหิน เพราะว่าเป็นทริปที่จวนตัวพอสมควร

เช้าวันเสาร์ก็แต่งตัว จัดกระเป๋า..กำลังจะออกจากห้อง

พ่อโทรมาบอกว่า ลุงที่ป่วยเป็นมะเร็งอยู่โรงพยาบาลรามา

อาการหนัก...หมอให้ตามญาติ ๆ ไปพบด่วน

พ่อได้ตั๋วรถออกจากพิดโลกตอนเที่ยงคืน

ถึงกรุงเทพตอนตีห้า..

มี 1 คุณพ่อ 1 คุณป้า 2 คุณอา ของกาว..

วันเสาร์เลยใช้เวลาไปเดินสวนจตุจักร หาต้นไม้ที่พ่ออยากได้

.....

เช้าวันอาทิตย์ไปเจอกันที่โรงพยาบาล

กาวเอาพวงมาลัยดอกมะลิหอม ๆ ไปไหว้ ป้า กับอา..ซึ้งเล็ก ๆ

แล้วก็เข้าไปเยี่ยมลุง...

ใจหาย..แต่ลุงเข้มแข็งอย่างไม่น่าเชื่อ

จับมือกาวแล้วก็ปลอบว่า..

ไม่เป็นไรลูก..ลุงไม่เป็นไร..ไม่มีไรต้องห่วงแล้ว

ร้องไห้เงียบ ๆ ..

ผู้ชาย..ที่เป็นแรงบันดาลใจของกาวเมื่อตอนเป็นเด็ก..

...

วันนั้นทั้งวัน..อยู่กับพ่อ..

ทั้งที่เป็นวันแม่..

เราจับมือกัน

กอดกัน

พูดคุยกัน...

คิดถึงตอนเป็นเด็ก..

พ่อจะโอ๋กาวเสมอ..ในขณะที่แม่กาวจะค่อนข้างดุ

ลูกสาวที่พ่อต้องคอยเอาใจ..ตอนนี้ใช้ชีวิตอยู่ไกลหลายร้อยกิโลเมตร

ทั้งเหนื่อย ท้อ งอแง..เอาแต่ใจ

แต่จะเข้มแข็งเพื่อพ่อ..เสมอค่ะ

ความเป็นจริงที่เจอกับความฝันภายในหัวใจ

แตกต่างกันไกล เหมือนมันไกลเหลือเกิน

เดินตามความฝันมา เริ่มอ่อนล้าบนทางที่เดิน

สิ่งที่เผชิญหนักกว่าใจเตรียมไว้

เหมือนมันเกินกำลัง อยากพอทีทุกอย่าง

ไม่อยากจะไขว่คว้าอีกต่อไป

ล้าในใจเต็มที จะตามฝันเพื่อใคร

อยากทิ้งมันไปจากใจก็แค่ความฝัน

หากแต่มีเธอ แต่มีเธอที่ยังคงมั่นใจ

ไม่ว่ายังไง ฉันต้องทำได้จริงสักวัน

เธอบอกยังไงตราบที่ใจฉันเองไม่หยุดฝัน

เพียงฉันยังเดินต่อไป ฝันที่ใจวาดไว้ต้องมาถึง

เธอเป็นแรงสำคัญ ต่อเติมฝันในใจที่มี

ต่อจากตรงนี้ฉันจะเดินเรื่อยไป

ใจที่เธอให้กันส่งให้ฉันเดินตามหัวใจ

เหน็ดเหนื่อยยังไง ฉันจะไม่ยอมแพ้

แม้มันเกินกำลังจะอดทนทุกอย่าง

จะยืนอยู่บนทางไม่อ่อนแอ

ฉันจะทำเพื่อเธอด้วยดวงใจแน่วแน่

ถึงแม้จะเป็นอย่างไร จะไม่กลับหลัง

หากแต่มีเธอ แต่มีเธอที่ยังคงมั่นใจ

ไม่ว่าอย่างไรฉันต้องทำได้จริงสักวัน

เธอบอกยังไง ตราบที่ใจฉันเองไม่หยุดฝัน

เพียงฉันยังเดินต่อไป ฝันที่ใจวาดไว้ต้องมาถึง

และเพราะเค้าเชื่อในฉัน ฉันจึงเชื่อในฝันอีกครั้งนึง

เพลงความฝันของฉัน ความเชื่อของเธอ

อัยย์ พรรณี วีรานุกูล